***
Masumdum. Öyle kalmalıydım. Herkes sapıtabilirdi, herkes kafayı sıyırabilirdi ama ben masumiyetimi asla kaybetmemeliydim.
Güvende olmalıydım. Herkes ot çekebilirdi, vuruş yapabilirdi, hap atabilirdi ama ben sonu iyi bitmeyebilen bu şeylerden uzakta, güvenli altın kafesimde yaşamalıydım.
Terbiyeli olmalıydım. Herkes siktir edebilirdi, herkes bir şeylerin amına koyabilirdi, herkes birilerinin götüne sikebilirdi ama ben "ne gerizekalıca bir şey" demekle yetinmeliydim.
Güçlü olmalıydım. Herkes acı çekebilirdi, herkes kıvranabilirdi, herkes elin kızı yada adamı yüzünden dağılabilirdi ama ben böyle basit şeylerle yerle bir olmayacak kadar güçlü olmalıydım.
***
İmrenilen kişi olmalıydım en başta! Herkes benden uslu şeyler beklerdi. Ben içkiyi iki bardağa çıkardığımda endişelenirler, "çok içme boşver" derler, bara gitmeye kalktığımda "yanında biri olmadan gitme" derler, tanımadıklarımla muhabbet edip numaramı verdiğimde "sana yakışmıyor böyle şeyler" derler, çılgınca fikirlerden bahsettiğimde "çok iyi şeyler değil bunlar" derler ve beni ben olmaktan çıkarırlardı.
Sanki etrafımda kutsal bir hale varmış gibi. Bembeyaz görüyorlar beni. Siyah olabileceğimi düşünemiyorlar. Sanki onlar için ulaşılmaz ama kesinlikle korunması gereken nadide bir parçayım.
Kimisi için fazlayım. Kaldıramazlar beni. Yine de başıma bir şey gelmesinden endişelenirler. Onların kötü davranışlarını örnek alacağımdan korkarlar. Sanki ben de isyan etmek isteyemezmişim gibi. Sanki içki içmek çok kötü, öpüşmek iğrenç, haplar pislik.
Korkuyorlar... Çünkü benim ne kadar güçlü olduğumu bilmiyorlar. Onlar gibi olduğumu sanıyorlar. En ufak bir kötülükte onlar gibi dibe vuracağıma inanıyorlar. Ama beni hiç tanımıyorlar. Bunları yaptığımda bile kendim olabileceğime inanmıyorlar. Beni kaybetmekten korkuyorlar. "Bunlar olmasındansa benden uzakta olsun ama güvende olsun" demek daha kolay onlar için. Kaldıramazlar benim 'bile' dibe vurabileceğim gerçeğini.Onlar dipleri yalarken, güzellikleri göremezken, ben de göremediğimi söylediğimde bana hala var olduklarını ispatlamak için ellerinden geleni yapıyorlar. Değerli olduğumu düşünüyorlar. Hep çocuk kalmam gerektiğini düşünüyorlar. Evinde oturan, kimseye karışmayan, barbi bebeklerle oynayan o kız olmamı istiyorlar.
***
Kendi kararlarım olduğunu düşünmüyorlar ama. Kendimi kontrol edebilecek kadar güçlü olduğumu bilmiyorlar. Ne kadar içersen iç kendini kaybetmek sana bağlı. Ve kendini kaybettiğin için suçu içkiye atıyorsan kendinle çelişiyorsun demektir. Sorumluluk alamıyorsun demektir. Benim de kendi sormluluğumu alamayacağıma inanıyorlar. Ama merak etmeyin. O kadar zayıf değilim. Beni zayıflatacak kadar ağır anılarım olmadı. Sizin gibi aşk acıları çekmedim. Annem ve babam tarafından sevildim. Sevgiye fazlasıyla tokum. Bana iki güzel laf eden birine tutulacak değilim.
***
Sadece biraz eğlenmek istiyorum. Benim için endişelenmeyi bırakın artık. O altın kafeste önüme müzik cd'leri koymayı kesin. Beni müziğin merkezine gönderin...
