ne yazdım ben de bilmiyorum ki...

     Ne söyleyeceğini bilmez bazen insan. Günlerce uyuşturulmuş bir halde dolanmak ister. Ya da öylece yatmak. Hissetmekten yorulur bazıları. Olmayacağını bildiği şeyleri sürüdürmeye çalışmaktan yorulur.
     Görünürde her şey iyidir ama. Dışarıya öyle gösteririz. Gülümseriz falan. Ama içimizde ne kadar kapana kısıldığımızı düşünürüz.
     Müzikler anlatır derdimizi. Paylaşıp dururuz kendi kendimize. Sanki birileri ciddiye alıyor da... Ama ciddiye aldığını umarız. İnsanız çünkü. Oralarda bir yerde, ekranın diğer yanında bizi anlayan biri olduğunu hayal etmek güzeldir. Aynı duyguları paylaştığını düşünmek vesaire.
     Sonra bir de gerçeklik yanı diye bir şey var. Ne kadar gerçek olduğu da belirsiz ya neyse. İşte o yan, "kızım ne saçmalıyosun" diyip duruyor. Şöyle bir tane vurucam ona o olucak.
     Pardon ben genel bir şey yazmaya çalışıyordum. Kendi duygularımdan bahsetmeyi sevmem.
     Dövme yaptırmak istiyorum. Tavsiye veren iki arkadaşım da "iyi seçim yap.senin için anlamlı olsun."dedi. İyi de ben bir şeylere anlam yüklemeyi sevmem. Nolucak anlam yükliceksin de? Vücuduna yaptırdığın bir şey. O yüklediğin anlamın yerle bir olmayacağının garantisi de yok.
     Al işte yine uzaklaşıyorum edebiyattan. İçmek böyle yapıyor insanı herhalde. Neyse.
     Youtube'un aynı sayfalarında buluştuğun biri vardır. Aynı şarkıyı dinlemişsinizdir. Sözlerine bakmışsınızdır. Duygularınızın aynı olduğunu bilirsin. Ama şartlar uygun olmadığından lanet olası hayatında hiçbir şeyi değiştiremezsin. Her şey basit bir kelimeye bakar. Ama uygulamada öyle olmaz.
     Bu sırada yeni insanlarla tanışırsın. Sohbet her zaman iyidir. Ama onların da bir geleceği yoktur. Gelip geçer hepsi. Bir an yeni bir dost bulduğunu düşünüp sevinirsin. O da puf olur. Sonra kendinle baş başa kalırsın. Hiçbir zaman kendin olamadığını fark edersin. Hep birilerinin duygularını düşünmekle geçirmişsindir hayatı.
     Hangisi daha güzel acaba? Hiç başkalarını umursamadığım bir an olmadı. Olduysa da sonrasında aylarca pişmanlık yaşadığım kesin. Başkalarını umursamayacağım sınır noktasına henüz ulaşmadım muhtemelen. Ama ulaşırsam çok şeyin değişeceğini biliyorum.