İntikama aşık insanlar vardır hayatta. Yaptıkları tek şey birinin canlarını acıtmasını beklemek. Böylece intikam planlarının ilk ilmeğini atacaktır. Bundan o kadar zevk alır ki...Sabırlıdır o insanlar. Doğru anın ellerine geçmesini günlerce haftalarca bekleyebilir. O an öyle yada böyle gelecek çünkü. Ve o, avına yaklaşan bir çita gibi sinsice ilerleyecek.
Peki kurban her zaman ne yaptığının farkında mıdır? Bu daha önemli bir soru. Çoğu, ne zaman ne yaptığını bile hatırlamıyor. Birinin zihninde bu kadar kalıcı olabilecek kadar değerli değiller çünkü. O umursuzluk boşluğunda attıkları adımların, savurdukları lafların nereye varabileceğini düşünmez.
İntikamcı o günü kavrayıp kurbanın midesine uzunca bir bıçak soktuğunda kıvranır kalırlar. Uyuşurlar. Hissedemezler. Geçici bir süre hissedemediklerini sanırlar. Sonrasında intikamcı her şeyi hatırlatmaya başlar. Söylediklerinin bu noktaya geleceğini bilseydi hiç o lafları eder miydi kurban?
Hiçbirimiz dikkat etmiyoruz ne dediğimize. Neden dediğimize. Boşlukta hissettiğimiz her an sallıyoruz adımlarımızı, nereye gelirse. Birinin üstüne bastığımıza dikkat etmiyoruz. Boş laflar ediyoruz. Boş sarhoşluklara kapılıyoruz. Umursamadığımızı biliyoruz. Ama sonra? Sonrasını siktir et diyoruz. Ama umursuzluk anında yapılanların geniş bir manevrayla godoslama bize çarpacağından haberimiz bile yok.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder